Για μένα

6320_119412997491_703612491_2269430_5871339_n

Να αυτοσυστηθώ:

Είμαι ένας (όχι εντελώς) αυτοδίδακτος μουσικός. Αρχισα να ασχολούμαι με διάφορα μουσικά όργανα από παιδί, όταν ο πατέρας μου, αυτοδίδακτος μουσικός κι ο ίδιος, μου χάρισε την πρώτη μου φυσαρμόνικα και λίγο αργότερα μια φλογέρα. Αν και τη…μουσική μου τάση την έδειξα από πολύ μικρός, όταν εκείνος με ρώταγε “τί θες να παίξουμε” κι εγώ έβλεπα την κιθάρα του κρεμασμένη στον τοίχο και φώναζα “την κιτάα τέλω, την κιτάα τέλω” – δεν με πήγαν ποτέ σε δάσκαλο για να μάθω μουσική κι έτσι, ό,τι έμαθα, το έμαθα σχεδόν μόνος μου. Με βοήθησαν όμως τα ακούσματα. Με Χατζηδάκη με ξύπναγαν, με Σοπέν με κοίμιζαν!

Οταν επιτέλους, απέκτησα την κιθάρα που ήταν κρεμασμένη στον τοίχο άλλο δεν ήξερα να κάνω από το να γρατζουνάω μερικά ακόρντα και μ’ αυτά τα λίγα όμως, έγραψα τα πρώτα μου τραγουδάκια περίπου 14-15 χρονών, οπότε ανακάλυψα πόσο πολύ μου άρεσε η φωνή μου!

Ετσι, με την κιθάρα και τη φυσαρμόνικα και τη φλογέρα, έπαιζα και τραγουδούσα στο σχολειό (φανατικός ροκάς και συλλέκτης δίσκων) κι αργότερα στα “φοιτητικά χρόνια” εντρύφησα στο μπλουζ και τη τζαζ, αλλά και στο πανκ και στο new wave, απέκτησα έναν τρόπο ζωής κάπως…υπόγειο, έπαιζα τα τραγούδια μου στην πλατεία των εξαρχείων ή τραγουδούσα τραγούδια δρόμου, γυρνώντας όλη την Ελλάδα με ωτοστόπ.

Τότε περίπου, άρχισα να ακούω πιο παράξενες μουσικές, μουσικές του κόσμου, πρωτόγονους ήχους και ρυθμούς, ανατολίτικα ταξίμια, βουδιστικές ψαλμωδίες, αφρικάνικες τελετές, ινδιάνικους χορούς, αφηγήσεις των αβοριτζίνων της Αυστραλίας, μετά ανακάλυψα πως κάποιοι σπουδαίοι μουσικοί συνδύαζαν όλους αυτούς τους ήχους σε μια πιο προσιτή συναισθηματικά σε μένα τζαζ.

Την περίοδο εκείνη άρχισα να διαλογίζομαι στη φύση, να παρατηρώ περισσότερο τους ήχους της φύσης και να διαμορφώνω την αντίληψή μου για τη μουσική.

Σ’ ένα παλιό μαγνητόφωνο ηχογράφησα τον εαυτό μου σε 4 κανάλια πειραματιζόμενος με διαφορετικές ταχύτητες, διάφορα όργανα και αντικείμενα, υαλόφωνα, jaw harps, μεταξύ αυτών κι ένα τουμπελέκι που δοκίμαζα για πρώτη φορά.


Camping. Improvisation on a theme i wrote for 2 harmonicas


Improvisation. I play frame drum, melodica, recorder, symbal

Εκείνη την περίοδο -μιλάμε τέλη δεκαετίας 80 αρχές ’90, ανακάλυψα την ομορφιά της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.

Αγόρασα τον πρώτο μου νταϊρέ, ένα γύφτικο όργανο με ζίλια, στο Μοναστηράκι.

Μετά από μια τυχαία επίσκεψη στο Μουσείο Ελληνικών Παραδοσιακών Οργάνων στην Πλάκα, ακολούθησαν κι άλλες, παρατηρώντας τα όργανα, μελετώντας τις πληροφορίες και το βιβλίο του Ανωγειανάκη. Με τις οδηγίες του μουσικολόγου Λάμπρου Λιάβα, αναζήτησα δασκάλους, πήγα στη Θεσσαλονίκη για να μου δείξουν τη γκάιντα και το καβάλ, πήγα στην Τουρκία για να αγοράσω κι άλλα κρουστά, ηχογραφήσεις με φίλους πειραματικής μουσικής όπου συνδυάζαμε ακουστικά και ηλεκτρονικά όργανα, ντύναμε με μουσική απαγγελίες ποιημάτων μου και κάναμε ό,τι τρέλλα μας ερχόταν στο μυαλό.


«Agaph ..means love in greek .
This video is my first video attempt capturing random city photographs and videos with an old cam… Its about Thessaloniki ( the city i live ) the second bigest city in greece . The music is a jam product of some musicians who got together for a while in 1991 .
Enjoy!
zenia »
Original Video at http://vimeo.com/zenias
Drum programming, Korg 707, Recording – Harris Klonizakis
Korg 707 – George Tragakis
Voice, woodwinds – George Gypakis
Electric Guitar – Harry Elektron
Thessaloniki, 1991


Clouds. Haris Klonizakis Korg 707, Giorgos Gypakis melodica

Ενα καλοκαίρι, ξεκίνησα το μεγάλο μου ταξίδι στην Κρήτη προσπαθώντας να ανακαλύψω τα ξεχασμένα τότε αρχαία κρητικά όργανα, το σφυροχάμπιολο, τη μαντούρα, την ασκομαντούρα και το τουμπί. Σε ένα ορεινό χωριό των Χανίων, ο τελευταίος βοσκός που έπαιζε σφυροχάμπιολο (κρητική φλογέρα) μου έδωσε το πιο σημαντικό μάθημα, σε ένα ορεινό χωριό στις ρίζες του Ψηλορείτη, ένας από τους τελευταίους γνωστούς οργανοπαίχτες της εποχής εκείνης, ο Μπαξές, μου έδειξε πως παίζεται και πως φτιάχνεται η ασκομαντούρα. Συνέχισα την έρευνα ηχογραφώντας ξεχασμένους σκοπούς, στον Αξό ένας γέρο-βοσκός έπαιξε για μένα μαντούρα κι ένας γιγαντιαίος μουστακαλής με κρητική με στιβάνια, βράκες και μαντήλι, έσυρε έναν πυρίχειο με όλη τη γειτονιά. Εφτασα στο οροπέδιο της Νιδας, όπου έμεινα τρεις μέρες με ψωμί και τυρί έξω από το Ιδαίον Αντρον, προσπαθώντας να μάθω Ασκομαντούρα. Δεν ξέρω αν ήταν απ’την ασκητική ζωή ή απ’τη ζωηρή μου φαντασία, μου φάνηκε την τρίτη μέρα πως είδα τον Πάνα, πίσω από κάτι βράχους να μου κλείνει το μάτι παίζοντας ένα σφυροχάμπιολο.

untitled-5

Μιλάμε για τα χρόνια 1989-1993. Μετά από ένα σεμινάριο ελληνικών ρυθμών του Ross Daly και κάποια μαθήματα μπεντίρ από ένα Σουδανό συνεργάτη του, εγκαταστάθηκα μόνιμα στα Χανιά, όπου:

  • Αρχισα να κατασκευάζω κάθε είδους παραδοσιακό κρουστό, πνευστό και ιδιόφωνο.

  • Αρχισα να παίζω επαγγελματικά κρουστά σε ρεμπέτικες κομπανίες και κομπανίες κρητικής μουσικής. Εχω παίξει με μερικούς από τους πιο γνωστούς της εποχής εκείνης, όπου τα κρουστά ήταν ακόμα καινούργια όργανα για την κρητική μουσική (τουλάχιστον για τους πολλούς).
  • %ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%bf-%ce%b2%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%b6%ce%ae-%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c-%ce%b9-%ce%b2%ce%b1%cf%84%cf%83%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82

    Επαιξα κρουστά μαζί με άλλους χανιώτες μουσικούς στην πρώτη συναυλία του Μανώλη Ρασούλη στα Χανιά (όπου εκανε τα πρώτα της βήματα η Μελίνα Κανά).

%ce%b5%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd%ce%b1-5

  • Εγραψα μουσική για χορευτές και έπαιξα μουσική στο 1ο διεθνές φεστιβάλ εκφραστικού χορού στο θέατρο του Φιρκά, όπου ένα από τα βασικά μου όργανα ήταν ένα στρογγυλό κουτί από μπισκοτα βουτύρου.

untitled-12

  • Συμμετείχα σε μια εικαστική περφόρμανς του Χανιώτη γλύπτη Γιαννη Μαρκαντωνάκη χτυπώντας ρυθμικά πάνω σε παλιά βαρέλια, ξύλινες ντουλάπες και άλλα τέτοια αντικείμενα.

  • Μοιράστηκα το ενδιαφέρον μου για τα κρουστά με φίλους και αρχίσαμε να παίζουμε σαν συγκρότημα με αποκορύφωμα το 1994 μια μεγάλη συναυλία στα Νεώρια των Χανίων, όπου με άλλους 7 μουσικούς και με την καθοδήγηση του γνωστού έλληνα περκασιονίστα Λευτέρη Αγγουριδάκη παρουσιάσαμε σε χιλιάδες Χανιώτες ήχους και μουσικές του κόσμου, που μέχρι τότε φαίνονταν απόκοσμες στο πλατύ κοινό.

untitled-9

  • untitled-3

untitled-1-2


  • County Fair – (composer L. Agouridakis) . From a concert in Chania with 6 percussionists 1994. I play a double flute.
  • Με τον παλιό μου φίλο και συν-μουσικό Χάρη Κλωνιζάκη κάναμε αργότερα την πρώτη ίσως στα Χανιά, παραδοσιακή ζυγιά με κρουστά και πνευστά, παρουσιάζοντας στην επιτροπή ενός Ιταλικού φεστιβάλ παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια.

Και κάπου εκεί, θυμήθηκα την παλιά μου αγάπη για την κιθάρα.

Το 1995 φτιάξαμε με φίλους τους Ιχνηλάτες, ηχογραφώντας πρόβες με δικά μου τραγούδια τα οποία όμως δεν καταφέραμε να παρουσιάσουμε ποτέ σε κοινό.

Το υπόλοιπο της δεκαετίας του ’90 και μέχρι το 2006, αυτοσχεδίαζα βασισμένος πάνω στα πιο πρωτόγονα στοιχεία των μουσικών του κόσμου και συνδυάζοντάς τα με σύγχρονα ακούσματα, παίζοντας κυρίως για χορευτές εκφραστικού χορού και Μπούτο (ομάδα Μαρίας Μεντέζ) δίνοντας διάφορες παραστάσεις με κορυφαία για μένα, την παράστασή μας στα πλαίσια εργαστηρίου με τίτλο Dialogism and African Dance, Contact Improvisation & Butoh στο διεθνές διεπιστημονικό συνέδριο για τον Μikhail Bakhtin  που διοργάνωσε το Παιδαγωγικό Τμήμα  Πανεπιστήμιο Ρεθύμνης.


Extracts from an axpressionist dance performance. Percussion – Wind Instruments – Kalimba – Voice, Giorgos Gypakis. Percussion – Didjeridoo Dinos Manos.

Το 2006, μετά από μια παράσταση του μεγάλου Ιάπωνα χορευτή Μπούτο Katsura Kan, αποφάσισα ότι όλο αυτό ήταν πολύ βαρύ και πολύ ψυχοπλακωτικό για έναν οικογενειάρχη με μωρό που θα προτιμούσε να προσφέρει χαρά με τη μουσική του. Κάπως έτσι προέκυψαν και οι παραστάσεις αφήγησης παραμυθιού με μουσική συνοδεία σε συνεργασία με φίλη νηπιαγωγό, μπροστά σε εκατοντάδες παιδιά, παιδικών κατασκηνώσεων!

Αργότερα ξαναφτιάξαμε συγκρότημα, τους Tracers, όπου παρουσιάσαμε τη δουλειά μας μόνο μια δύο φορές ενώ παράλληλα έγραφα κομμάτια για κρουστά παίζοντας για χορεύτριες oriental, μια δουλειά που επίσης παρουσιάστηκε.

 

full1

 %ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%b7%ce%bb%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%83-pop-art

Πρέπει να ήμουν γύρω στα 46 μου, όταν συνειδητοποίησα ότι η γνώση της μουσικής δεν ολοκληρώνεται ποτέ!

Σήμερα, συνεχίζω να μαθαίνω μουσική και προσπαθώ να γράψω τα τραγούδια μου σε παρτιτούρες και ελπίζω να κάνω πράξη ένα παλιό μου όνειρο για τη δημιουργία μιας ορχήστρας Ιδιόφονων με όργανα κατασκευασμένα από φυσικά και ανακυκλώσιμα υλικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s